Nasrettin Hoca “Ya Tutarsa”
Nasrettin Hoca, güzel bir yaz sabahı evinden çıkıp tarlasına gitmiş. Öğlene kadar çalışmış. Hava çok güzelmiş. Tarladaki işleri bitince gölün kıyısını gezerek evine gitmeye karar vermiş.
Çimenler yemyeşil, göl masmaviymiş. Kuşlar ‘cik cik’ diye ötüyormuş. Hoca, gölün kıyısına oturmuş. Karnının açlığını fark etmiş. Yanında hanımının tarlada yemesi için hazırladığı yemekler varmış. Torbasından yemeğini çıkarmış. Yemeğinin yanında bir çömlek yoğurt varmış. Hoca bir güzel karnını doyurmuş. Sonra çömlekteki yoğurdu kaşık kaşık göle dökmeye başlamış. Yoldan geçen bir adam Hoca’yı görmüş:
– Hayrola Hocam, yoğurdu göle niye döküyorsun, diye sormuş. Hoca adama gülümsemiş:
– Gölü mayalıyorum, görmüyor musun? Adam alaylı alaylı gülmüş.
– İlahi Hocam, göl hiç maya tutar mı? Nasrettin Hoca, öyle deme komşum, demiş ve eklemiş:
Nasrettin Hoca Hikayeleri
