Çocuk Hikayeleri; Çocuk Kalbi 16. Bölüm
“Nelli‘nin Koruyucusu”
23 Kasım, Çarşamba
Çocuk Hikayeleri, Dün, askerlerin geçişini izleyenler arasında Nelli de vardı. Zavallı küçük kambur, insana acıma duygusu veren bir duruşla sanki “Ben hiçbir zaman asker olamayacağım.” diye düşünüyordu. Zavallıcık çok iyi, çalışkan, fakat o kadar sıska ve renksiz ki, hemen soluğu kesiliyor. Hep siyah uzun bir önlük giyinir. Annesi, siyahlar giyinen, sarışın, ufak tefek bir kadın. Okulun dağılma saatinde kalabalık içinde itilip hırpalanmasın diye onu almaya gelir. Çocuğunu o kadar okşar ki, görülmeye değer.
ilk günler de öğrenciler, kötü talihli kambur Nelli ile eğlenirler ve çanta ile sırtına vururlardı. Fakat o hiç darılmaz, annesine de bir şey söylemezdi. Arkadaşlarının kendisini rahatsız ettiğini annesinin öğrenip üzülmesini istemiyordu. Nelli ile eğlendiklerinde, zavallıcık, başını çekmecesine dayar ve sessizce ağlardı.
Bir gün Garrone işe karışarak öğrencilere dedi ki:
“Nelli’ye dokunanın başı benimle derde girecek! Ona öyle bir tokat yapıştırırım ki, durduğu yerde üç defa döner!”
Bu sözlere kulak asmayan Franti, Nelli’ye dokundu. Fakat Garrone’nin eli, onu hemen buldu. Öyle bir tokat yedi ki topaç gibi yerinde döndü. Bundan sonra Nelli’ye artık kimse takılmadı. Öğretmen, Garrone ve Nelli’yi aynı sıraya oturtturdu. Onlar artık iki dost olmuşlardı.
Nelli, Garrone’ye son derece bağlandı. Sınıfa girer girmez gözleri ile onu arar, O’na: “Allahaısmarladık! ” demeden gitmez. Garrone de öyle davranır. Nelli, sıranın altına kalem veya kitap düşürdüğü zaman, arkadaşı eğilip yorulmasın diye, Garrone hemen onları yerden kaldırır. Çantasını düzeltmesi, paltosunu giymesi için de ona yardım eder. Bunun için Nelli, onu çok sever, gözünü ondan ayırmaz. Öğretmen, Garrone hakkında övücü sözler söyledikçe, kendisini övüyorlarmış gibi sevinir. Öyle umuyorum ki Nelli, sonunda her şeyi, arkadaşlarının takılmalarını, kendisine yapılan kaba davranışlarını ve Garrone’nin kendisini koruyuşunu annesine anlatmıştır sanırım.
Bu sabah bakın ne oldu? Öğretmen, ders programını götürmek üzere beni müdürün yanına gönderdi. Ben orada iken, içeri giren Nelli’nin ufak tefek, sarışın annesi, müdüre sordu:
“Oğlumun sınıfında Garrone adında bir çocuk var mı?”
“Evet bayan!”
“Acaba onu bir dakika buraya çağırtabilir misiniz? Kendisine bir şey söyleyeceğim.”
Müdür, zili çalarak kapıcıyı çağırdı. Garrone’yi getirmesini söyledi. Bir dakika sonra Garrone, müdür tarafından çağrılmış olmasının derin şaşkınlığı içinde içeri girmişti.
Nelli’nin annesi onu görünce hemen koşup kucakladı ve birkaç defa alnından öptü:
“Garrone sen misin? Oğlumun arkadaşı, benim zavallı yavrucağımın koruyucusu sen misin temiz yürekli çocuk?” dedi.
Sonra acele ile çantasını ve ceplerini karıştırıp uygun bir şey bulamayınca, ucunda bir küçük altın kolye bulunan zinciri boynundan çıkarıp Garrone’nin boynuna taktı:
“Bu küçük armağanı al sevgili çocuğum!” dedi. “Senin için dua eden ve sana teşekkür eden bir annenin elinden, bunu hatıra olarak al ve asla çıkarma!”
HİKAYENİN BÜTÜN BÖLÜMLERİ
