Kısa Hikaye “Müsait Olduğunda Beni Sever misin Anne?”


İçeri girer girmez neşe içinde bağırdı:

– Annecim biliyor musun bugün yuvada ne oldu?

–  Görmüyor musun ? Telefonla konuşuyorum.

İnsanların sevdiği şeyler birbirine benzemiyordu. Annesi telefonunu, babası arabasını çok seviyordu.
Telefon ve araba söz konusu olduğu zaman, her şey erteleniyordu,  bir de eve misafir geleceği zaman kendisine hiç yer kalmıyordu.

Nerelere gitseydi acaba?

Annesi kapattı telefonu.

Mutfaktan tencere sesleri geliyordu. Koşarak annesinin yanına gitti:

– Annecim sana yardım edebilir miyim ? dedi, en sevimli halini takınarak. Annesi şöyle bir baktı:
-Hayırdır? Bir yaramazlık yaptın acaba? Bak bir de seninle uğraşmayayım. Çok yorgunum zaten.

Yorgunluk nasıl bir şeydi? Bazen elinde oyuncağıyla uykuya daldığında anneannesi oyuncağı yavaşça elinden alırdı:

– Nasıl yorulmuş yavrucak. Uykunun gül kokulu kolları sarsın seni.. diyerek alnına bir öpücük konduruverirdi.

Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa eğer, neden annesi kendisiyle böyle kızgın kızgın konuşuyordu. Buna anlam veremiyordu.

– Anneciğim yorulduğun zaman gül kokulu uykulara dalarsın. Anneannem öyle söylüyor.

– Uykuya dalayım da, gül kokuları kusur kalsın. Yorgunluktan ölüyorum.

Bu kelimeden nefret ediyordu.’Yorgunum, yorgun olduğumdan, böyle yorgunken’….

– Anneciğim sen yorulma, diye…

– Yemekte konuşuruz çocuğum. Bankada işler yetişmedi. Baban gelene kadar bunları bitirmem lazım. Hadi sen oyna biraz.

Hani siz yoruluyorsunuz ya… Eeee…. işte ben de oynamaktan yoruluyorum. Ne yapayım bilmem?

Yapılmaması gerekenleri biliyordu da büyükler, yapılması gerekenleri hiç bilmiyorlardı. Işıklar söndü birden. Annesi öfkeyle söylenmeye başladı.

– Mum da yok! diye diye el yordamıyla dolapları karıştırdı.

Çocuk sırtüstü yatıp, anneannesinin köyünü düşündü. Gaz lambasının ışığında deli tavşan masalını anlatışını. Deli tavsanın duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne. Anneannesi gibi iki ellerini birleştirip işaret parmaklarını yukarı kaldırarak tavşan kafası yaptı.

”Bak deli tavşan” diyerek parmaklarını oynattı. Yoldan geçen arabaların farları duvardaki tavşana yol açtı. Tavşan alabildiğine hür dolaştı sağda solda. Otlarla kuşlarla konuştu. Sonra yorgun düştü. Duvardaki görüntü minik avuçların açılmasıyla kayboldu. Kolu yavaşça kanepeden aşağı sarktı. Sonra ışıklar geldi.

Kadın çocuğun hiç konuşmadığını akıl etti. Birden kanepeye koştu. Küçücük dizlerini karnına doğru çekerek uykuya dalmıştı. Masanın üstündeki dosyalara baktı iğrenerek. Dindirilmez bir pişmanlık doldurdu içini. Uyandırmaktan korka korka küçük alnına bir öpücük kondurdu. Çocuk sanki bir ipucu bekliyormuşçasına aralanan gözleriyle mırıldandı;

– İşin bitince beni sever misin anne? dedi.

Kadın, sevilmek için randevu alan çocuğuna bakarak bütün gece ağladı…

hikaye, hikaye okuma, kısa hikaye, çok kısa hikaye, kısa hikaye örnekleri, harika kısa hikayeler, Türkçe kısa hikaye, etkileyici kısa hikayeler, kısa hikayeler, manalı kısa Hikayeler,

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir