Çocuk Hikayeleri; Çocuk Kalbi 17. Bölüm
Sınıfın Birincisi
25 Kasım, Cuma
Çocuk Hikayeleri, Bütün kalpleri Garrone kazandığı gibi, herkesin saygınlığını da Derossi kazanır. Birincilik armağanı, her yıl olduğu gibi bu yıl da onun olacak. Onunla kimse yarışamaz. Her yönden üstünlüğü ile tanınmıştır. Matematikte birinci, dilbilgisinde, yazıda, resimde hep birincidir. Herşeyi şaşılacak bir kolaylıkla anlar. Herşeyi aklında tutar. Öğrenmek, onun için sanki bir oyundur. Öğretmen, dün onu tekrar övdü:
“Sizin büyük yetenekleriniz var. Onları boş yere harcamayınız!” diyordu.
Derossi; uzun boylu, kumral saçlı, güzel bir çocuktur. Son derece çeviktir; bir elini dayayarak sıranın üzerinden atlayabilir. Şimdiden kılıç kullanmasını biliyor. On iki yaşındadır. Hep altın yaldızlı düğmesi olan mavi bir elbise giyinir. Daima neşeli ve canlıdır. Herkesle iyi geçinir ve elinden gelen yardımı sınavlarda arkadaşlarından esirgemez. Hiç kimse bugüne kadar onunla alay etmeye veya ona kötü bir söz söylemeye cesaret edememiştir. Ona ters bakan yalnız Nobis ve Franti ‘dir. Votini ‘ye gelince, onu açıkça belirtir. Fakat Derossi, bütün bunları görmezlikten gelir. Ödevleri toplamak için sıraları dolaştığında, herkes ona gülümser ve sevgisini gösterir. Evde kendisine armağan edilmiş olan renkli dergileri, resimleri ve türlü eşyaları arkadaşlarına verir. Küçük Kalabrialı için, Karia’nın küçük bir haritasını bile yaptı.
Her alanda ondan aşağı olduğunu görüp de kıskanmamak olmuyor. Votini gibi ben de onu kıskanıyorum. Bazen evde ödevlerimi yaparken, Derossi’nin şu anda hem de yanlışsız bitirmiş olduğunu düşünüyorum. Bundan sonra hemen hemen bir öfke ve acılık duyarım. Ama sınıfa girip de onu gülümser, güzel ve her türlü güçlüğü yener durumda görünce, öğretmenin sorularına verdiği yanıtları açık ve duru anlaştıklarını işitince, bütün acılık ve kızgınlık duyguları kalbimden silinir, bu fena duygulardan dolayı kendimden utanırım.
Bütün okullara onunla birlikte gitmek ve her zaman onun yanında bulunmak isterdim. Çünkü, onun varlığı, onun sesi, bana çalışma isteği, neşe ve haz veriyor.
Öğretmenin temize çekmek üzere Derossi’ye verdiği “Lombardiyalı Küçük Gözcü” adındaki aylık öyküyü, yarın bize okuyacak. Sabahleyin bu kahramanlık olayını temize çekerken Derossi’nin gözleri nemleniyor ve dudakları titriyordu. Ben onun güzel ve derin anlamlı yüzüne bakarken içimden şöyle diyesim geliyordu:
” Derossi sen benden çok değerlisin. Sana saygı ve içten sevgi duyan küçük Enrico’ya bakarak, sen, olgun bir adam gibisin.”
Elmando de AmicisHİKAYENİN BÜTÜN BÖLÜMLERİ
